مهربانی هیچگاه نمی میرد تو در خورشیدی و من در لابلای خواب سپیده ها بر دفتر قلب تو نقشی میکشم که باران حدیث آنرا می داند و گاهی جاده هایی که از مه لبریز است دستان پر حرارت مرا به آغوش امن تو می رساند باران

باران همیشه می بارد برای تو به یاد شعر لطیف چشمانت که در پاییزی قشنگ در لابلای برگریزی جاودانه تا ابد نقش تو را در دفتر قلب من ماندگار کرده است . تو تا ابد می مانی در بیقراری های من در شبانه هایی که از تنهایی ماه لبریز است و من و مهتاب وساعت خاموش شب نقش زیبای تو را بر معبد قلبمان حک کرده ایم... ........ باران